Keloğlan ve arkadaşları Bilgecan dede’nin evini temizlemektedirler. Keloğlan kütüphaneyi temizlerken içinde bir beyaz tavşan resmi olan bir kitap bulur. Camdan dışarı baktığında gerçekten de bir beyaz tavşan görür. Ona bakmak için aceleyle dışarı çıkmaya çalışırken düşer ve kafasını çarpıp bayılır. Sonraki sahnede Keloğlan ve arkadaşları ormanda dolaşırlarken beyaz tavşanı görürler. Tavşan kaçarak kaybolur. Onu kovalamaya aşlarlar. Bir köşeyi dönünce geçit kapısıyla karşılaşırlar. Tavşan geçitten geçer. Keloğlan ve arkadaşları da geçitten geçerek onu izlerler. Minyatür bir labirentin içine düşerler. Sürekli yollarını kaybettikleri bu labirentte korkutucu şovalye zırhları, seslerinin kaybolmasına yol açan tuhaf mantarlar, onları yakalamaya çalışan sarmaşıklar, çizmeli tilki, uyanınca cadıya dönüşen prenses gibi çeşitli tuhaflıklarla karşılaşırlar. Arkadaşlarını kaybeden Keloğlan Bilgecan dede’nin kendisine seslenen sesini izler. Arkadaşlarını ve Bilgecan Dede’yi bir arada bulur. Ama görünmez bir engel yüzünden onlara yaklaşamadığı gibi onlar da keloğlan’ı görememektedirler. Onları bu engelin arkasına Kara Vezir hapsetmiştir. Uzun ve Huysuz, keloğlan’ı kara Vezir’in olduğu tarafa zorla çekerken görüntü bulanıklaşır. Keloğlan Bilgecan dede’nin evinde, arkadaşlarının yanında uyanır. Herşeyin baygınken gördüğü bir rüya olduğunu anlarız.